Pejzaż i nastrój w poezji K. Przerwy-Tetmajera

Wiersz pt. „Melodia mgieł nocnych” (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym) Kazimierza Przerwy-Tetmajera jest zaproszeniem do świata ożywionej przyrody. W kotlinie śpi woda, wokół pląca lekki wiatr, „nasyca” blaskiem otoczenie, słychać szmer potoku, szum drzew, pachną kwiaty, spadają gwiazdy  powietrzu, unosi się puch mleczy i perze przelatujących sów. Cichutko przemyka nietoperz oświetlony błyskiem gwiazd. Opisane zjawiska natury na każdym kroku zaskakują czytelnika pokazując swój ogromny wpływ na życie człowieka na ziemi. W wierszu wyraźnie widać wpływ impresjonizmu.
Poeta połączył, ze sobą efekty, (tworząc synestezję):
– kolorystyczne
– świetlne
– dźwiękowe
– zapachowe
– dotykowe
Dzięki zastosowaniu tego zabiegu poeta uzyskał niezwykły nastrój, czytelnik łatwo może wyobrazić sobie, jak wygląda przedstawiony obraz. Impresjonizm w tym wierszu polega na uchwyceniu ulotnej chwili – tylko przez moment wieje wiatr, przelatuje nietoperz, spada gwiazda. Za chwilę krajobraz się zmieni, będziemy go widzieć inaczej. Wszystkie spostrzeżenia świata natury uchwycone są w formie obrazowej, którą autor posługuje się w każdej zwrotce wiersza. Do dziś wiersze Kazimierza  Przerwy-Tetmajera są inspiracją dla wielu  poetów, wciąż zachwycają czytelników swoją niezwykłą nastrojowością i niespotykanym klimatem.
Wiersze Kazimierza Przerwy-Tetmajera oraz innych twórców literackich, ich analiza i ciekawa interpretacja na maturze.
Polecamy: aplikacje atłasowe.